Spontane aandrang

Met enige schroom ging ik op weg naar het Openbare Toilet in het Centrum van Haren. Niet dat ik hoge nood had. Nee, om speciaal voor u deze unieke plek in ons dorp te bewonderen.

Wat is het geval? Het enige Openbare Toilet in Haren zou gaan verdwijnen. Zo las ik in de krant. Twee dames uit de Gemeenteraad stelden verontruste vragen aan het College. Als het toilet weg is, waar moeten wij dan naar toe, op het moment suprême? Nou weet ik toevallig dat één van deze dames vlak bij het centrum (heel mooi) woont. Zij zou er dus nooit en te nimmer zelf gebruik van maken. Voordat het te laat zou zijn, had zij al lang haar eigen toilet bereikt. En de ander zou zeker van haar toilet gebruik mogen maken, zo schat ik in. Dus het verzoek werd gedaan uit medemenselijkheid. Bravo! Het bezoek aan het toilet opende mijn ogen. Ik wist niet eens dat er een toilet was. Tegen Intermezzo staat een fraai strak gebouwtje. Mooie ronde vorm, passend bij het waterrijk gebeuren en hygiënisch betegeld, althans aan de buitenkant. En ja, ook aan de binnenkant, zag ik later. Daar mankeert niets aan. Maar over de rest van het gebouwtje ben ik minder te spreken. De kioskachtige architectuur is toch wel wat armetierig voor Harense begrippen. Architecten zeggen dan onder elkaar: lullig gedetailleerd. Met simpele ijzeren boogjes onder de pergola wordt u wat plezier geboden. Het is gefrunnik met tierelantijntjes, dat uitsluitend dient voor effectbejag. Maar vooruit, wat mij betreft kan het nog net op deze plek. Het gebouw wordt echter fors uitgebreid. Ik heb het ontwerp nog niet gezien maar als je dit veel groter maakt zal het mij op het terras vast veel minder goed smaken. Nu wordt mij gelijk wat duidelijk. Eén van de verontruste dames (die zo mooi woont) heeft verstand van architectuur. Zij weet precies wat mooi en lelijk is. Zij is natuurlijk bang, net als ik, dat het grotere gebouw haar spontane aandrang zal bezorgen! En ja, dan is een openbaar toilet in de buurt wel degelijk een uitkomst….