Helapidaka!

“Ik wil niks eten! Alleen een boterham met pindakaas!” Mijn dochtertje van vijf was na een lange autoreis vanuit Oostenrijk moe en dwars. Er was geen land meer mee te bezeilen. Vlak voor onze thuiskomst wilden we nog even een hapje eten en kwamen we bij Van der Valk terecht. De ober hoorde het aan, vertrok geen spier en liep naar de keuken. Even later kwam hij terug…  met een boterham met pindakaas en chocolaatjes. Dat is Van der Valk.

Soms zijn het kleine dingen die je kunnen raken. En met deze actie heeft de ober die snaar geraakt en kom ik met plezier bij de Van der Valks in het hele land. Er biedt zich binnenkort een nieuwe mogelijkheid aan: bij het Transferium van Hoogkerk. En dat is bij de afslag die ook voert naar de nieuwe sluipweg richting Haren, via ter Borch. Kom je uit de richting Friesland en hoor je dat het Julianaplein dicht zit, en dat is bijna elke dag, dan neem je deze afslag en zit je in een wip op de Groningerweg. Linksaf richting Groningen Zuid en rechtsaf richting Eelde en Haren. Ideaal voor hen die niet in de file willen staan en geweldig voor Van der Valk fans.

Ze hebben een slimme plek gekozen  langs de A7, helemaal in de traditie van dit concern. Dat doen ze overal. En ik heb daar niks op tegen. Maar je bent op zo’n plek wel verplicht er iets van te maken. Dat weet deze firma heel goed. Er zijn diverse voorbeelden in het land waar het perfect gaat.

Maar van het nieuwste gebouw van Van der Valk kan ik helaas nog geen chocola maken. En ook geen pindakaas. Het is nog niet klaar. En ik oordeel alleen over gebouwen die klaar zijn. Want ze kunnen op het eind nog net die push krijgen die het mooi maakt. Een knappe, rijk gedetailleerde luifel, een fraai overstek aan de kap, of een schitterende dakrand…..  Wie weet komt dat hier allemaal nog. En ik schrijf alleen over mooie gebouwen. Dus als ik niet schrijf….. Maar mooi of lelijk, de klanten zullen wel, zoals bij Van der Valk gebruikelijk (en terecht), toestromen. Ik kwam nog voor een dichte deur. Helaas pindakaas!