Hände Weg Vom Handy

Ook een columnist moet wel eens nodig op vakantie. Want Haren laat je niet los. Zelfs met 170 km per uur op de snelweg in Zuid-Duitsland. Op weg naar de sneeuw, kom ik langs de weg voortdurend borden tegen met de tekst: Hände Weg Vom Handy. Ik werd ter plaatse sikkeneurig, pakte mijn mobiel, bleef sturen met mijn knieën, zocht het nummer, prutste er 0031 voor en belde de gemeente.  

“Wat is dat voor slappe hap dat jullie het toestaan dat fraaie gebouwen in onze gemeente verpauperen. Dat jullie het tolereren dat eigenaren jaren lang niks aan onderhoud doen, waardoor ze verkrotten en verwilderen. Als de eigenaar geen zin heeft, geen geld, of als het gewoon een idioot is, dan staan jullie toe te kijken en doen niks”.

Het pand Handy is vervallen, vies en vergaan. Het pand is sinds de jaren vijftig niet meer onderhouden. Ondanks gevaar voor instorting wordt toegestaan dat Antikraak de onbewoonbaar verklaarde bouwval probeert tochtdicht te houden. Er is nog zo’n misstand. Kijk naar de werf van Helder aan de Meerweg. De eigenaar heeft de vogels over laten vliegen. In afwachting van een hoger bod werd de locatie steeds minder waard en nu gebeurt er natuurlijk voorlopig helemaal niks meer. Dat is toch diep treurig. Er worden miljoenen gepompt in het opknappen van de Meerweg, maar het ontsierend krot wordt gedoogd.

“Hoe zit het nou gemeente? Jullie hebben toch de Woningwet. Daarin staat dat achterstallig onderhoud wordt beschouwd als overtreding. De gemeente kan de eigenaar verplichten het achterstallig onderhoud weg te werken op straffe van een dwangsom of onder toepassing van bestuursdwang. Simpel door aanschrijving. Deze verplichting gaat bovendien over op de nieuwe eigenaar als het pand wordt verkocht. Handy staat nu opnieuw te koop. Reken maar dat de prijs zakt wanneer de aanschrijving in de bus valt. Dan gebeurt er tenminste wat”.

Slingerend van woede krijg ik eindelijk de telefoniste van de gemeente aan de lijn. Ach helaas, de afdeling is op cursus. “Nou mevrouw, het wordt tijd dat ze daar wat leren. O ja, ambtenaren van de Stad hadden het al lang geregeld!” Vakantie komt je goed uit, zegt m’n lief.