Architectureluurs (mei 2011)

Strakker! Kijk door je oogharen! Losser uit de pols, vloeiender! Verder van het papier afstaan!

In mijn eerste jaar studie architectuur werden wij geacht een groot vel papier vol te schetsen met uitsluitend verticale of horizontale lijnen. Zo strak mogelijk en allemaal even ver van elkaar af. Daar zouden we later profijt van hebben als we al schetsend bij de klant ons ontwerp moesten toelichten. Het ene vel na het andere. Je werd er tureluurs van. Ik moest er aan denken toen ik het ontwerp bekeek van Visio aan de Rijksstraatweg. Eigenlijk hou ik niet van die latjes boel. Stofnestuh! Spinnuh! Kromtrekkuh! En gaat het niet rottuh? De bekende vragen zijn mij niet vreemd. Dat leer ik wel van mijn opdrachtgevers. Deze architect lijkt zich aan die kwesties niet te storen. Hij doet het gewoon. En ik moet zeggen: geraffineerd! Het is een heel complex wat daar staat. Maar niet alles is nieuw. Dat lijkt alleen zo. De architect moest oude rommel laten staan. Dat was niet lekker voor de compositie. Dus tructe hij de latjes ook op de oudbouw. En zie daar. Eenheid in het beeld. En dat is knap. Als je goed kijkt zie je het verschil tussen oud en nieuw. In de stijl van de gebouwen en ook aan de kleur van de bakstenen. Zoek de verschillen. En dat de architect die gekke dakvormen bedacht….. Dat moeten we hem maar vergeven. Niet iedere student trok zijn lijntjes even recht.